آيا اين چهارشنبه فراموش می شود ؟
علاوه بر این یکی از دلایل عمده ی تفاوت اقوام با یکدیگر همین مسایل آیینی - که خود بخشی از فرهنگ هر قوم هستند – می باشد . و این آیینها نقشی اساسی در هویت بخشی به یک قوم و مشخص نمودن حدود مرزهای فرهنگی آن قوم دارد .
اما شوربختانه ، در دوران کنونی بسیاری از این آیینها – آنهم به دلایل واهی و پوچ و بسیار بی سر و صدا و مظلومانه - به فراموشی سپرده شده اند . یکی از این آیینهای ، که در کل مختصات و نحوه و زمان برگزاری اش ، از معدود آیینهای مختص قوم لر می باشد ، همانا جشن « چهارشنبه ی آخر ماه صفر » یا همان « چارشمه سیری صفر » می باشد .
این جشن - که ذیلا به زمان و نحوه ی ، برگزاری آن خواهیم پرداخت - ریشه دراعتقادات کهن ایران باستان ، بویژه مراسم مربوط به آناهیتا ایزدبانوی آبها دارد . و « فال کوزه » ( فال کیزه ) ی ، آن – گذشته از زمان و مکان و اندک تفاوتهای موجود در جزئیات برگزاری اش - همانندهای بسیار پر رونقی در میان ارامنه ، زردتشتیان ، صابئین ، آسوریها و سکنه ی بعضی نقاط ایران همچون یزد ، کرمان ، اهواز ، اصفهان ، مازندران و .. دارد .
زمان برگزاری :
آخرین چهارشنبه ی ماه صفر ( برای نمونه امسال که سال 1385 هجری خورشیدی است ، یکبار در8 فروردین ماه و بار دیگر در 29 اسفند ماه برگزار می شود )
نحوه ی برگزاری :
مراسم این جشن ، همانند جشن چهارشنبه سوری بزرگ ( آخرین چهارشنبه ی اسفند ماه ، هر سال خورشیدی ) برگزار می شود . یعنی افروختن آتش و ...
این دو جشن در نزد لرها دارای یک مقام و اهمیت بوده اند . اما یک تفاوت میان برگزاری این دو آیین می باشد ، و آن اینکه در چهارشنبه سوری صفر ، افزون و پس از برگزرای مراسم چهارشنبه سوری بزرگ ، مراسمی به نام « فال کیزه » اجرا می گردد .
بدین نحو که ، عصر روز سه شنبه ، بوسیله ی پارچه ی سفید و پاکیزه ای ، دهانه ی ، کوزه ی دهان گشادی ، که از چند روز پیش برای این امر در نظر گرفته و آنرا بخوبی شسته اند را می بندند .
سپس ، کوزه را زیر یکی از ناودانهای رو به قبله ی ، خانه قرار می دهند . چنانچه باران بیاید آب باران و چناچه آسمان صاف باشد و باران نبارد ، کسی بر بالای پشت بام رفته و مقداری آب که او دراطراف ناودان ریخته ، از طریق ناودان به درون کوزه میریزد . و در آن جمع می شود .
صبح روز بعد ( چهارشنبه ) هرکس که از خواب بر می خیزد ، پس از وضو گرفتن و نیت کردن ، پنهان از دید دیگران و از زیر پارچه شی ای ، را به داخل کوزه می اندازد . و این کار تا یکساعت پیش از غروب ادامه می یابد .
سپس غروب روز چهارشنبه ، کوزه را به داخل خانه آورده و در میان جمع قرار می دهند ، و پس از آنکه همگی دورا دور آن حلقه زدند . لباسی ( که معمولا پیراهنی بلند و چادر زنانه ای قرمز و یا زرد رنگ می باشد ) نو و تمیز را به تن دختر بچه ای که به سن بلوغ نرسیده می پوشانند . و دختر بچه به گونه ای که دامن و چادرش کاملا روی کوزه را بپوشانند ، بر بالای آن می ایستد .
پس از اینکه هفت بار سوره ی "قل هو الله ... " خوانده شد . دختر بچه دست راست خود را ، از درون پیراهنش رد کرده و پس از برداشتن درپوش پارچه ای کوزه ، دست خود را درون کوزه می کند و پس از به هم زدن اشیاء درون کوزه یکی از انها را م یگیرد و از کوزه بیرون می آورد ، و بدون اینکه کسی آنرا ببیند ، در زیر پیراهن نگه می دارد . پس از اینکار به حضار اعلام آمادگی می کند ، در این موقع هریک از افراد حاضر در آن جمع ، که نوبت اوست ، یک بیت شعر می خواند . پس از خوانده شدن شعر دختر بچه دست اش را از زیر پیراهن بیرون آورده و شی ای درون دست اش را به همگان نشان می دهد . بدین ترتیب شخص صاحب شی با دیدن آن در دست کودک و معنی و مفهوم شعر خوانده شده پی به جواب نیت فال خویش می برد . سپس شیی بیرون آمده ، در سینی یا ظرفی که کنار دختر بچه است گذارده می شود . و تا زمانی که شی ای در درون کوزه باشد این کار ادامه می یابد . و در پایان کار نیز هر شخصی شیی خود را از درون ظرف کنار دختر بچه بر می دارد .
اشعاری که در این فال بکار برده می شوند عمدتا از اشعار محلی بویژه اشعار مربوط به فال « چهل سرو » و بعضا اشعار فارسی می باشند .
براستی چند بار از خود پرسیده ایم که :
" ما که از این آیینها آگاهیم ، چه میزان برای برگزاری آنها – حتی در خانه و میان اعضای خانواده ی خودمان – تلاش کرده ایم و می کنیم ؟؟؟؟ "
و در پایان شاید بهترین زمان برای برگزاری « چارشمه سیری صفر» ،همین 8 فروردین ماه ( فردا ) باشد . پس بیایید تا ، این آیین را ، حتی بقصد ساعتی دور هم جمع کردن خانواده ای که با هم در زیر یک سقف زندگی می کنیم هم که شده ، و در حد توان و امکاناتمان برگزار کنیم . مطمئنا لحظات زیبایی را برای خود و اطرافیانمان خواهیم ساخت . مگر نه اینکه یکی از هدفهای اینگونه آیینها و جشنها همین بوده ؟؟؟