آيين ايرانی لری «کاسيت »
قوم «کاسیت» یا «کوسی» در لرستان سکنی داشتند. این قوم ایرانی، غیر آریائی و متمدن‌ترین مردم روزگار خویش بوده است. این قوم با عنصـر بابلی درآمیخت و بر آن قوم سـلطه یافت و قرن‌ها حکومت نمود. «دیاکونف» محقق شوروی می‌نویسد که قوم کوسی یا کاست‌ها دارای خدایان متعدد بوده‌اند. وی خدایان مهم این قوم را شناسایی کرده و می‌گوید یکی از این خدایان «کاشو» خدای قبیله و نیای کاستیان شمرده می‌شد. دیگری «شیمالی» الله کوهستان نام داشت که نام دیگر آن «شیب رو» بود. «شوکامون» خدای آتش زیرزمینی و حامی سلاله شاهی بود. خدایان دیگر عبارت بودند از: «هاربه» و «شیخو» و «ساخ» خدای خورشید یا «شوریاش». عقاید مذهبی این قوم در آثار باستانی لرستان مشهود است. این قوم به یک قدرت آسمانی عقیده داشته‌اند. کاست‌ها جزئیات عقاید و آداب خود را در هنرشان منعکس نموده‌اند. آثار به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که این قوم بشدت مذهبی بوده است و به دنیای پس از مرگ می‌اندیشیده است. این قوم به دفن اشیاء مورد نیاز متوفی اقدام می‌کرده، زیرا عقیده داشته که در آن دنیا این لوازم وی را بکار خواهد آمد. دفن اسب و ارابه و خدمه نمودی از چنین باوری استوار است. مردان را در قبرستان زنان دفن نمی‌کرده‌اند. مردان و زنان گورستان جداگانه‌ای داشته‌اند. نقوش به‌دست‌آمده حکایت از خدایان اساطیری دارد که به شکل انسان و حیوان ترسیم‌شده‌اند؛ «بت سروش» که چند سر دارد، مظهر عدالت بوده است. این بت پیکره‌ای از حیوانات گوناگون دارد. الهه مادر «اشی» نام دارد که برای بارداری از آن استمداد می‌شده است.[1]
بت «روسو» دارای نقوشی است که یادآور تصورات قیامت است. قوم کاستی نذوری به معابد و خدایان تقدیم می‌کرده‌اند. اشیائی که از معبد «سرخ دم» کوه دشت لرستان به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که مردم این نواحی از مناطق گوناگون بوده‌اند ولی آداب و مراسم مذهبی واحدی داشته‌اند. معبد مذکور یکی از عبادتگاه‌های ساکنان لرستان است.
برگرفته شده از: مبلغی آبادانی، عبدالله، تاریخ ادیان و مذاهب جهان از 35 هزار سال قبل تا اسـلام و مذاهب و فرق در اسـلام، قـم، انتشـارات منطـق (سینا)، 1373، ج 1، ص 118.
وبلاگ دیگر من: http://www.khormoa.persianblog.com/
[1]. هم‌اکنون در لرستان نام‌هایی از قبیل «اشی» و «اشه» برای زنان وجود دارد که ممکن است بازمانده آن دوران باشند. (رستگار)